tag:blogger.com,1999:blog-51273348243287872572012-02-23T11:15:07.952+02:00από μελάνι σταγόνεςΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comBlogger241100tag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-71561321819583256522012-02-01T12:37:00.000+02:002012-02-01T12:37:34.690+02:00Ι "Λαθραία πατώ την ακουστικήτυχαία ανταμώνω τόνους αυτές οι πατρίδες όλο αλλάζουν πραγματικότητεςνα δεις θα χαθώ άλλη μια"Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-37808197091163448402012-01-25T01:17:00.005+02:002012-01-27T19:30:59.570+02:00"Μετέωρη θάλασσα"εκεί στο λιβάδι κατά πως έγειρε σώμα αποβραδίς να πεθαίνει τόσο που αλλάζει ο καιρός έσταζε λεμόνια μούσκεψε ως κι η Παναγιά μέσα στο μισοσκόταδο τι έμελε μέσα από ομίχλη να χάσω τα Κήθυρα  και το χιόνιΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-59025173063486738322012-01-09T21:12:00.000+02:002012-01-09T21:12:19.502+02:00Εξ’ αρρήτωνΑυτό θα μείνει που δίπλωσες τα χέρια κι ατένιζες παράθυρα αβάστακτα ώσπου να σκοτεινιάσει γυμνός από στόμα κι ένας γρύλος σου φιλούσε με τα σείστρα φωνές εξ αρρήτωνΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-72604743911172339852011-12-27T12:20:00.001+02:002011-12-27T12:22:06.800+02:00 Πέφτεις απ΄το κλαδί και κλαις. Γιατί; Δεν το ‘ξερες πως είσαι φύλλο; Αργύρης ΧιόνηςΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-24553068842367449452011-11-07T21:44:00.001+02:002012-01-09T21:07:42.269+02:00Τόση ζωήΠουθενά έτσι κοιμάται τελευταία όλο ασύρματη φωνή νύχτα σε σκάλες -Αχ πού πήγε τόση ζωή με το προνόμιο της καλημέρας… -Ότι νομίζεις για να κοιμάσαι καλύτερα Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-4258744563691638872011-05-21T01:18:00.010+03:002011-05-21T01:35:40.591+03:00Δρόμος Πας και βγαίνω πρωί στην πόρτα βλέμμα μολύβι θυμάμαι ήρθε με τα δέντρα ο καιρός ο δρόμος με τον ώμο έτρεχε κι έτρεχες μια προχωρώντας στο λαιμό μια στην αγάπηΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-39923391746647116772011-05-15T21:51:00.005+03:002012-01-18T02:50:09.162+02:00Επι-στολήΕκείνο έλεγε τρομαγμένο νύχτα βουνό κι άκρες όταν μυρίσει ο αέρας αύριο [θα ‘χει μια θύελλα δακτύλων] σε σκανδάλη τί πάτησες τί κράτησες -σίδερο -πέταλο  -σιγή -μόνο σκόνης παιδί μαδούσε τις ώρες [πότε είχε ένα λεπτό δικό του] απ τη βροχή τού δανείστηκε μετά το χώμα ντύθηκε πάχνη κι έκλαιγε κρυσταλλικά οι άλλοι [ένα] γύρω χορτασμένοι αντωνυμίες κι επίθετα εμείς -πλήκτρα -Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-40072656045139822802011-05-04T21:39:00.003+03:002011-05-04T22:34:28.641+03:00Τα παιδιά μέσα μαςΝα μου λες για τα πουλιά και πως μυρίζουν ύπνο, τα πόδια με τις χαράδρες. Κάπου - κάπου θα κλέβω κλωνάρι αγριελιάς, να σε ονοματίσω από την αρχή. Έφυγε από την θέση του πλευρού το δεύτερο φεγγάρι. Ακούγεται ξυράφι εγερτήριο, πώς ετοιμάστηκε η ώρα για του Πάνα το Λύκαιον. Θήλαζε μικρό φτερό  κι επέστρεφε τα δώρα φιλιά. Κτύπα το τεντωμένο δέρμα σε πλατιά στεφάνη, τα χέρια με τη γύρη θ’ αναμένω. Με Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-49686416807744665902011-04-15T09:20:00.000+03:002011-04-18T00:53:07.780+03:00Ξύπνιο νερό Εντός μου Δισκοπότηρο ουρανός ένα λιμάνι αναχώρηση τύρβη χρόνια απόστασης κατά πως στέκεται βουνό αντίζηλο αϋπνίας από χειμώνα η ψυχή δρόμος της νάρκης θυμάσαι; άνοιγε πόδια το καράβι κι εγώ τ’ αδέξια σ’ ώμους να προλάβω το ξύπνιο νερόΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-39449768327770187322011-04-04T11:09:00.021+03:002011-04-06T21:13:40.560+03:00Σκηνικό ζωήςΝα βλέπω στον ορίζοντα να τρέχεις άτι με αναμμένα χρώματαΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-49060455119444252132011-03-28T18:53:00.000+03:002011-03-28T21:55:10.949+03:00ΆνοιξηΜα πού είσαι εσύ του ήλιου εποχή ένα λουλούδι χώμα την ανέσταινε σαν το σημείο στο κέντρο Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-8604679109806914942011-03-13T21:10:00.000+02:002011-03-13T21:10:42.867+02:00Μπορεί να αλλάξει Κεμάλ Μανώλης Ρασούλης - Μπορεί να αλλάξει Κεμάλ Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-79018280868084433742011-02-24T22:18:00.002+02:002011-05-11T15:14:11.435+03:00Κάτι λίγο, κάτι τίποτα της ΜελίναςΓια να ξεχάσω φύτεψα εφτά Ζέρμπερες , έξι Μαργαρίτες και ένα Αγιόκλιμα. Είναι Φλεβάρης και τον Φλεβάρη δεν φυτεύουν λουλούδια είπε γεμάτη χαρούμενη κακία η ιδιοκτήτρια του φυτώριου. Έλα πάλι τον Μάρτη . Τον Μάρτη κυρία μου θα’ναι αργά. Ύπνος στις τρεις, εγερτήριο στις εφτά , καφές καραβίσιος μία – μία, Αθήνα , εντός , δύο χιλιάδες έντεκα. Αίγυπτος , Λιβύη , Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας τα Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-86271796114263190132011-02-16T09:00:00.039+02:002011-02-16T22:23:38.398+02:00Μάτια νομίσματαΕδώ ήταν και δίπλα που τόλμησα τις ειδήσεις τα γεφύρια το λίγο χρόνο. Έφραξα τον βήχα να μην σε ξυπνά, σκούπισα το χώμα, χώμα όρκων γερόντων, μια χούφτα κελάρια ρέον οίνος γλυκύς. Κόκκινο απροειδοποίητο στόμα σκόρπιο από γλώσσα κι ουρανίσκο, μόνο ουρανό κοιτούσε σύρματα κι ανάμεσα θεός δίχως χέρια. Ένα δακρυσμένο φύλλο όπλισε κατ’ ευθείαν στο λάρυγγα. ''Νύχτα εγκαύματα σκοντάφτουν φυλαχτά και Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-83643028127854387752011-02-09T10:59:00.005+02:002011-02-09T19:13:34.489+02:00Η γεύση της αγάπηςΣάμπως δεν γείραμε κατά το πλευρό σύννεφο που ‘χε φωλιές και χελιδόνιακι ως άνοιγε έξαφνα ο βοριάς νερόήταν που είχε λιώσει η γεύση της αγάπηςΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-8605828443087716562011-02-03T20:50:00.007+02:002011-02-16T23:45:47.909+02:00Κύματα''Από μακριά μοιράζονται βλέμματαμ’ έρριψε η τύχη κύματα χεριώνκαι τ’ άλλο πουκάμισο του θέρουςμονάχο'' Το πήραν κι αυτό το ποίημα γεμάτο ομορφιά και νιόβγαλτη ύλη. Κλείσε τα μάτια μωρό μου κι αυτό θα περάσει. Έχω στα μαλλιά σου τυλιγμένο μαξιλάρι ρόδο, έχω εδώ την δύναμή σου σαν ‘ρθεις απ’ τον καιρό και από τις προσταγές. Δεν την κρατούν την αθάνατη ζωή. Ω! να μου μιλάς και σήμερα και αύριο Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-5157451671651133392011-01-16T22:04:00.002+02:002011-01-17T19:51:17.187+02:00Παράθυρα εποχήςΛέξεις λείπουν στο εδώ στο εκεί στο δίπλα ρολόι βήματα βήμα κτύπος παράθυρα εποχής γυρτές γρίλιες πάντα κοιτούν γηέξω ένας καιρός του καστανά να περιμένεικαθώς επέστρεφα στο νόημα των λεξικώνΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-87381402150433188032010-12-15T19:00:00.001+02:002010-12-15T19:01:58.452+02:00Πηγή πρώτη Δύναμη που κρατούσε ψηλά ως την αγάπη πηγή πρώτη εκεί ενδότερα ήταν που κούρνιαζα και να τα χρόνια του χειμώναΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-50616726579244472352010-12-01T10:50:00.000+02:002010-12-01T13:47:56.784+02:00ΠροσόδιονΚατοίκησε με τους Τρώες τα βήματα και την απιστία. Τα τείχη της Αντιοχείας είχαν καθρέφτες και συνταγές μάγων. Στην Τροιζήνα οι μύθοι έγειραν στο λεξικό της σοφίτας. Ωραία ονόματα, δολεροί υπολογισμοί, ξίφη και νίκες. Νεκρά μου μάτια εδώ δεν είναι η αρχή της Αχερουσίας, αν δεν έχεις ολόκληρη τη γεύση τι να εμπορευθούν κι μάγοι; Δίχως πρόσωπο μόνο δυο οπές                                    [Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-44517778350247447212010-10-19T20:04:00.000+03:002010-10-29T21:01:24.313+03:00Τα λόγια των ανθρώπωνΚάθε που τρέχει ο επόμενος καιρός σε τόπο όσο να πεις μια ανηφόρα λαχανιάζει την παρηγοριά για τον νοτιά δεν ομιλώ μην αποσύρει τις ευχές τα λόγια των ανθρώπων Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-55419700325478620152010-10-17T15:25:00.008+03:002012-01-20T21:17:29.689+02:00Κεράσια πουλιά Καλημέρα στα παιδιά που έφυγαν, στους καταρράκτες των ματιών, ήταν κι αυτά εκεί. Μόλις τώρα τ’ άκουσα ν’ ανοίγουν όχθες θάλασσας, τις πόρτες της πόλης, τα αφήνω ζωντανά λίγο πριν ασπρίσω. Κεράσια πουλιά να σκαρφαλώνουν ήχους, λόγια, κλαδιά. Απόμεινε το γέλιο η εικόνα. Ψυχές, κραυγές, φυλακτά με τον κέλτικο κόμπο (αλληλοσύνδεση ζωής). Καθισμένοι απέναντι σε τραγούδια που μας ιδρώνουν, σε Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-57188922103359371132010-09-17T19:38:00.008+03:002011-09-22T21:53:40.898+03:00Χαρταετός Χαρταετός: Οδυσσέας Ελύτης Απαγγελία: Έλλη ΛαμπέτηΕλένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-39430027395562668672010-08-18T09:00:00.009+03:002012-01-27T19:47:27.995+02:00Όταν " Όταν αγάπησα τη θάλασσα με διέταξε να ΄μαι στο κύμα του γιαλού χαλίκι Τι; Να σκεφτώ να αρνηθώ; Πού αλλού τέτοια τύχη" © Σωκράτης Ξένος Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-5127334824328787257.post-58833536000492149032009-03-28T22:44:00.007+02:002010-12-07T20:21:42.555+02:00Βζιιουιιουνν Αυτή τη νύχτα δεν κοιμάμαι βγάζω από πάνω μου τα άδεια δωμάτια, κρεμάω στη φαρμακαποθήκη τα φιλιά, δεν θα’ χω στόμα μονάχα ένα φωτάκι δίχως ήχους και θορύβους. Όταν θα ‘ρθεις θα σφυρίξει εκκωφαντικά, θ’ ανοίξει η φορμόλη τα φιλιά και τα χείλη, θα βάλεις όποιες λέξεις θέλεις στη θέση της γλώσσας, θα καταπιώ εκείνες που σε πονάνε και θ’ απλώσω το ‘’ε’’ της εξημέρωσης στα καινούρια σεντόνια. Θα Ελένη Νανοπούλουhttp://www.blogger.com/profile/12954205611306594870noreply@blogger.com